Jaqueline

In 1979 werd ik decaan.
Dat betekende dat ik leerlingen wegwijs mocht maken in het beroepen- en opleidingenveld.
Dat betekende ook dat wij eens per maand als decanen van verschillende scholen bij elkaar kwamen.

En zo gebeurde het dat ik met de decanen van enkele andere scholen op excursie ging naar een opleiding of bedrijf in de regio Overijssel. Meestel eindigde dat rond de middag waarna er een restaurant werd bezocht voor een voedzame maaltijd.
De decaan van één van de scholen Jaqueline, een zorgvuldig geplamuurde vrouw met een hese stem.
Zij had hele moderne opvattingen over het inrichten van een gezinsleven en het leven in het algemeen.
Kinderen, bjvoorbeeld, wilde zij niet. Handenbindertjes. Niks waard! Dan kon je nooit meer doen waar je zin in had. Dan kon je de vakanties vergeten.
Toen wij een keer naar Zwolle reden vroeg de een van de decanen langs zijn neus weg of wij ook nog plannen hadden voor de voorjaarsvakantie. Bijvoorbeeld om te gaan skiën in een in Oostenrijk of zo.
Jaqueline ging niet, vertelde ze. Want de kat kreeg jongen en nou kon ze niet weg.
Daarna was het enige tijd stil in de auto. Wij dachten allen aan gezinsvorming en handenbindertjes en zo.
Tegen de kerst deden Anneke en ik boodschappen. Bij Super de Boer.
"Haai, Piet!" 
Ik kijk op en knik vriendelijk naar Jaqueline. Ze is gekleed in gebreide maillots. Daarboven draagt zij een eenvoudig gebreid jurkje. Kennelijk was het garen net op want de jurk reikt net tot aan haar kruis. In haar geblondeerd haar draagt zij een rode band.
Wij spreken met elkaar over de drukte. En over allerlei andere onbelangrijke zaken.
Dan ontwaar ik vanuit een ooghoek een snel roder wordende vlek.
Voorzichtig kijk ik de winkel in. Daar staat Anneke met 2 prikogen in een snel roder wordend hoofd.
Zo snel als mogelijk neem ik afscheid van Jaqueline, haar een goede vakantie en feestdagen wensend.
"Wel was dat!" Annek sist een beetje. Ze is er vrijwel van overtuigt dat ik met de een of andere publieke vrouw sta te praten.
Ik leg uit wie Jaqueline is en langszaam krijgt het hoofd weer een normale kleur.