Jan Meindert

Jan Meindert zit wat raar in elkaar.
Als wij 's morgens op elkaar staan te wachten om naar Delfzijl te fietsen, dan is Jan Meindert de rust zelve.
Dit verandert echter zodra wij op de fiets stappen.

Zolang wij tussen de huizen rijden roept Jan Meindert alles bij elkaar. De onderwerpen die hij behandelt doen er niet zoveeel toe, als er maar geluid uit komt.
Dan, halverwege Steendam, valt Jan Meindert stil. Er staan nauwelijks nog huizen langs de weg.
Dit verandert weer als wij Appingedam binnenrijden.
Zodra de woningdichtheid weer toeneemt begint Jan Meindert weer te oreren. Grootse en meeslepende verhalen.
Als wij Appingedag uitrijden en langs het Damsterdiep naar Delfzijl fietsen, valt Jan Meindert weer stil.
Na de herfstvakantie verschijnt Jan Meindert ploseling in een nieuw pak. Donderkruin cordury. Een broek en bijpassende jas met onder andere 2 prachtige borstzakken en een ceintuur.
Jan Meindert draagt geen overjas. Hij acht dit niet nodig. Bijkomend voordeel is dat zijn gloednieuw corduroy pak zich mooi toont.
Als wij deze morgen Appingedam zijn doorgereden en Jan Meindert weer tot rust komt, rijden wij langs het Damsterdoep achter Brons Motorenfabriek langs.
"Ho even," zegt Jan Meindert.
En dan komt het. Jan zet zijn voet op een paaltje langs het kanaal. Dan knoopt hij voorzicht een van de borstzakken los van zijn prachtige cordoroy jas en haalt daaruit een pakje tabak: Samson.
Dan draait Jan Meindert een sjekje.
Tijdens dat draaien schiet Jan Meinderts voet los van het paaltje. Jan Meindert duikt het Damsterdiep in.
Proetsend en blazend komt Jan Meindert weer naar boven. "Help mie!" En dat doen wij. Voordat Jan Meindert op de wal wordt getrokken adviseren wij hem om ons eerst even zijn fiets aan te reiken.
En zo gebeurt het dat Jan Meindert even later strontnat op de fiest stapt en 10 kilometer terug rijdt om droge kleren aan te trekken en zijn corduray pak te drogen te leggen.