De slag bij Ane

75 jaar.
Zolang bestaat SDG dit jaar.
En van die 75 jaar is Henk 30 jaar dirigent geweest.
Onder zijn leiding nam het korps deel aan concoursen en werden er verschillende eervolle prijzen in de wacht gesleept.
Maar nu stopt Henk.

Zijn afscheid zal samenvallen met het jubileumconcert van het kops naar aanleiding van het 75-jarig bestaan.
En Henk heeft aangegeven dat hij ter gelegenheid van het jubileumconcert en ook vanwege zijn afscheid een stuk zal componeren dat op het jubileumconcert voor het eerst zal worden uitgevoerd.
Henk heeft ook al een titel voor zijn compositie: "De slag bij Ane".

Kijk, en hier spitsen wij de oren, rechten wij de rug en heffen wij de kin.
Want wie uit deze regio kent niet de geschiedenis van 28 juli 1227, de slag bij Ane?
Toen troepen uit Coevorden, aangevuld met Drentse boeren, het onder leiding van burggraaf Rudolf II van Coevorden opnamen tegen de geharnaste troepen van de bisschop van Utrecht, Otto van Lippe?
De opmars van de ridders was overweldigend; over de Vecht volgde een indrukwekkende stoet van schepen met proviand, blijden, kruisbogen en ander oorlogstuig.
De slecht uitgeruste troepen en de boeren Van Rudolf II konden het bij lange na niet opnemen tegen de ridders en edelen, waaronder velen van naam, onder leidiing van bisschop van Lippe.
En daarom wachtten zij de komst van alle schepen niet af en verzonnen een list.
Rudolf II en zijn lichtbewapende meute positioneerde zich aan de noordkant van het moerasgebied Mommenriete.
Otto van Lippe en zijn zwaarbewapende ridders stelden zich op aan de zuidkant, gescheiden van de boeren door bijna een kilometer waterig land.
Welbewust lokten de Drenten de ruiters het moeras in.
De paarden van het bisschoppelijk leger zakten halverwege weg in het moeras en waren niet in staat zich daar op eigen kracht weer uit te redden.
Toen de paarden vast zaten in de smurrie vielen de troepen van Rudolf II en de Drentse boeren aan met pijlen, zwaarden, knotsen en alles wat maar voorhanden was.
De ruiters hadden geen schijn van kans en werden genadeloos door de boeren afgemaakt.
De vluchtende ruiters en schepen werden tot in de avond achtervolgd door de boeren en troepen, die hen gevangen namen en doodden.

En over deze slag bij Ane zal Henk dus een muziekstuk componeren.
De trouwe fans van SDG zijn er de hele zomer mee bezig.
Wat zal Henk hier van maken?
Eerst natuulijk het zware koper, de bassen en de tubas om de dreiging van de naderende slag aan te geven.
Dan een paar felle stoten van een piston: de strijd begint.
In gedachten horen zij felle trompetstoten als de paarden van de bisschop in doodsnood proberen te ontkomen.
Dan tromgeroffel en fel staccato van het kleine koper als de achtervolging wordt ingezet, gevolgd door de droefenis over allen die aan onze kant vielen in een teer en indrukwekkend lamentoso waarin de hoorn een klagende solo speelt.
En dan, als afronding, een daverende triomfmars.

Het jubileumconcert is een groot succes.
De vereniging presenteert zich in al haar onderdelen.
De fanfare laat haar beste stukken horen.
De ladyspeaker vult de ruimte tussen de stukken stijlvol op.
En toch, in veler hoofden zit de vraag: De slag bij Ane, hoe zal dat zijn?

Eindelijk is het zover.
Het eind van de avond is in zicht.
De voorzitter van het bestuur spreekt waarderende woorden over de samenhang en samenwerking van de jubilerende vereniging.
En hij memoreert enkele hoogtepunten uit de carrière van Henk.
Aan hem wordt op de meest eervolle wijze ontslag verleend als dirigent van Soli Deo Gloria.

Als het applaus verstomt neemt de ladyspeaker voor de laatste keer het woord.
Zij vertelt dat de fanfare nu het stuk zal uitvoeren dat speciaal voor deze gelegenheid is gecomponeerd door onze scheidende dirigent, Henk.

Het licht in de zaal dooft.
Alleen het korps zit nu in het volle licht.
Het wordt doodstil in de zaal; iedereen is zich bewust van de belangrijkheid van dit moment.
Henk maakt een kleine beweging met zijn beide handen.
Iedereen brengt zijn instrument aan de mond of staat klaar bij het slagwerk.
De opmaat.
Dan een enorme klap op de grote trom.

Dat was't.