Effectief

Bokkebek. Zo noemden ze de chef.

Want hij had, evenals zijn broer -de chef van een andere afdeling- via de genen van zijn ouders een merkwaardig bekje meegekregen.
Menig geitje zou er met een gezonde afgunst naar kijken.

Bokkebek ergerde zich.
Aan de heftruckchauffeur.
De chauffeur van de heftruck was namelijk nieuw.
Dat zag je aan alles: het ging langzaam, het ging houterig, het schoot niet op.
Niet effectief!
Bokkebek was tevreden over zijn diagnose.
Niet effectief, dat was het!

Met toenemende ergernis hield hij de jongeman in de gaten.
Voorzichtig naar de stapel pallets.
Stoppen.
Dan de hefinrichting naar boven brengen.
Voorzichtig naar voren.
Pallet opbeuren.
Achteruit.
Voorzichtig achteruit.
Dan de hefinrichting laten zakken.
De heftruck draaien.
Voorzichtig richting de grote buitendeur.
En dan, bij de vrachtwagen, het hele verhaal nog eens in omgekeerde volgorde.
Bokkebek schudde zijn hoofd. Zo kon het niet langer.
Toen de jongen weer naar binnen reed hield hij hem staande.

“Dit gait nait goud!” riep Bokkebek.
“Ik zol nait waiten woarom nait!” riep de jonge chauffeur terug.
“t Is nait effectief!” blèrde Bokkebek enthousiast. “Kinst gewoon twei of drei dingen tegeliek doun. As t aan rit bist kinst hef al vast omhoog doun of omdeel laoten. Dat gait veul gaauwer.”
“Ik mout t ja nog leren!” schreeuwde de jongen vanaf de bok. “t Huift toch vot nait gaauw?”
“Goa der ais oaf. Din zal ik die zain loaten hou of t mout!” riep Bokkebek.

Met een rood hoofd klom de nieuweling van de heftruck.
In een wip zat Bokkebek op de bok.
Hij schakelde in de vooruit en terwijl hij met een redelijk snelheid naar de stapel pallets reed liet hij de hefinrichting alvast naar boven gaan.
Het volgende moment draaide hij de vorken in de bovenste pallet.
“Zuchtst wel?” riep hij naar de jongeman. “Veul effectiever! Kinst drei, vair moal zo gauw!”
De jongen knikte.
“Let op”, riep Bokkebek.
Hij reed even achteruit, draaide de heftruck, schakelde in z’n vooruit, en terwijl hij in een stevig tempo naar de buitendeur reed liet hij de vork met pallet alvast zakken.
Intussen keek hij even schuin achterom naar de jonge heftruckchauffeur.
“Zuchtst wel? Rieden en zakken loaten. Effectief waarken!”
Het volgende moment reed hij door de open schuifdeuren naar buiten.
Met een felle knak sloeg de bovenkant van de hefinrichting de latei boven de ingang vandaan.
Met heidens geraas denderde een meter metselwerk naar beneden op de kooi van de bestuurdersplek. De heftruck stond plotseling stil.
Midden in het puin zat Bokkebek.
Zijn merkwaardig bekje kleurde wit en vertrok een beetje.
“Ik zai t”, zei de jongen. “Hartstikke effectief!”